دل نوشته های یک شیخ

پیری دیدم بخانه خماری

                       گفتم: نکنی ز رفتگان اخباری؟

گفتا، می خور که همچو ما بسیاری

                           رفتند و کسی باز نیامد باری!

               حجت الحق حکیم عمرخیام

همیشه می گفت شما نا شکرین و ما با این ایستادگی و مقاومتی که در مقابل امریکا داریم باید تورم 100 درصد داشته باشیم نه 30 درصد.

این همه تحریم علیه جمهوری اسلامیه و ... نسل جوون ما اصلا روحیه مقاومت ندارن. گفتم یه جوری میگی نسل جوون ما انگار خودت 70-80 سالته. بابا تو همش 3-4 سالی از ما بزرگتری.

بعدشم چرا مردم باید جور حماقتهای یه عده دیگه رو بکشن. تازه شما اینجا دستت بنده و خدا رو شکر حقوقت هم خوبه و خانوادگی همه مشاغل خوب دارین ولی شما شرایط امروز رو با شرایط خودت نسنج؛ تا حال فکر کردی کارگرای روزمزدی که میرن توی میدون منتظر میشن که کسی میاد تا ببرشون سرکار چه جوی با این تورم زندگی میکنن؟ کسی کخ نمی دونه که ایا فردا درآمدی داره یا نه؟  حالا اجاره نشین هم باشه و یه قسط وام هم بدهکار باشه و دوتا بچه محصل هم داشته باشه که دیگه هیچی؟

ـــ اونا به اندازه شما که وضتون خوبه ناشکر نیستن اونا از جمهوری اسلامی دفاع می کنن اونا قانعن.

اونا قانعن قبول ولی این دلیل نمیشه حقشون رو بهشون ندن؟

ــــ ببین تو نمی خواد با این وضت و این لباسا و تیپا که میزنی و نمی دونم لپ تاپ چند ملیونی و ماشین و اینچیزا دم از فقرا بزنی؟

بابا چه ربطی داره چون من وضم خوبه اونا نباید وضشون خوب بشه چه حرفا.

ــــ من فقط اینو می دونم که شما ها که دستتون به دهنتون میرسه بیشتر شاکی هستین تا اونا.

یکی از بچه ها میاد کمک من و طرف روکه حسابی عصبانی شده رو بهش میگه تو یه وقتی نمیدونی بابات چقدر سرمایه داره واسه ی همین انتظار زیادی ازش نداری ولی وقتی که می دونی بابات وضعو اوضاعش چه جوری انتظار داری یه خونه درست و حسابی و یه ماشین خوشگل و ... برات تهیه کنه چون میگه داره و وظیفشه. حال روز ما هم دقیقا همینه اونا نمیدونن باباهه چقدر پول داره ولی ما میدونیم و انتظارات ما هم رویایی نیست میگیم این ثروت عظیم چرا برای توسعه و رشد مردم ایران هزینه نمیشه. چرا باعث اشتغال نمیشه چرا باعث رفاه نشده با این دولت رفاه گستر عدالتخواهتون.

ــــ شماها همتون امریکایی فکر میکنید. آمریکایی هستین.

کاش همه ما مثل آمریکایی ها فکر میکردیم.

و این بحث بی نتیجه ماند.

پ ن: شیخ حقگو  را هم ببینید.

یه رفیق داریم اسم هرکی و پیشش میاریم میگه ازش بدم میاد میگیم فلانی میگه اه حالم ازش به هم می خوره، می گیم بهمانی اسمشو پیش من نیار. شایدم اصلا نشناسشون.

خلاصه جوری شده که بارها بهش گفتیم بابا تو دیگه نمی خواد بگی از کی خوشت نمیاد کسایی که ازشون خوشت میاد بگو. ما مطمئنیم که تو از همه بدت میاد مگه اینکه خلافش ثابت بشه یعنی بگی که نه از فلانی خوشم میاد.

گفتم بابا تو که اینجوری میگه من در مورد کسی هم که نظری نداشته باشم وقتی تو در موردش اینجوری میگی تو ضمیر ناخودآگاه ما هم میره و کم کم الکی از همه بدمون میاد مثل خودت و نسبت به همه شرطی میشیم.

 خلاصه کلی نشستیم پیش خودمون فکر کردیم چرا اینجوریه؟ چه دلیلی داره که یه نفر از همه بدش بیاد که به چندتا نتیجه رسیدیم.

1.      احتمالا دوستمون خودش رو خیلی قبول داره.

2.      احتمالا فکر میکنه لیاقتش نسبت به اونها بیشتره و اگه اونا معروف شدن یا به جایی رسیدن از جای سالم نبوده وگرنه اینم می تونسته

3.      شایدم حسود باشه. خدا می دونی؟

4.      شایدم در موردشون چیزایی می دونه که ما نمی دونیم.

5.      و خیلی شایدها و احتمالات دیگه ... شما چی فکر میکنید.

پ ن: شیخ حقگو  را هم ببینید.

بعضی وقتا فکر میکنم که آدم یه دزد محصولات فرهنگی هم توی خونشون باشه هم بد نیست؟ چرا؟ اگه یه خورده دندون روی جیگر بزارین میگم.

   عرضم به حضورتون که توی خانواده ما خواهری داریم که البته خواهر ارشدمون نیز هست ایشون دزد محصولات فرهنگی هستن. چه جوری؟ اینجوری که ایشون همیشه خدا برای سرزدن به والده گرامی-مادر شیخ – به صورت مرتب تشریف میارن و گاهی روزانه میشه این دیدار از مادر. حین همین سر زدن به مادر هم میبینن که چه کتاب و مجله و سی دی و... جدیدی هست که با خودشون ببرن خلاصه وقتی هم اعتراضی چیزی میکنیم میگه که شما یه کتاب رو تا بیای بخونی اعصاب ادم خورد میشه و من در عرض جیک ثانیه خوندمش و اوردمش برات.

همیشه بهش میگم خوب خودت بخر اگه برای خوندنشون عجله داری و لا اقل تو یه بار یه کتاب بخر که من ازت قرض بگیرم بخونم- البته خوب کتابایی که اون بنده خدا هم میگیره بدرد من نمی خوره روانشناسی تربیت و ...- خلاصه بهم میگه خرج بالاس و دیگه برای کتابهای اینجوری –مثلا رمان و ...- بودجه نمیمونه.

بابا قیمت این کتاب یک شصتم اون سرویس ظرفای اشپزخونتونم نیست یا یک پنجاهم اون وسیله و .... خدا بده برکت شما هر ماه هم ازین خریدا دارین؟- تا اینا رو گفتم یاد داماد بدبختمون افتادم که باید تمام این هزینه ها رو تامین بکنه-

میگه اینا جز ضروریات زندگی و ....

 من موندم اون موقعی که مادر ما توی اشپزخونه اش ماکرویو و سرخ کن و کوفت و زهر مار نداشت بدون این ضروریات زندگی چه جوری و با چه مشقتی زندگی میکرده ( ایکونه بمیرم برات مادر).

خلاصه می رسیم به حسن این جریان که ایشون همیشه مثل یک نگهبان بالای سر بنده اند تا کتاب تموم بشه و اون و ورش دارن ببرن. برای همین ساعات مفید ادم زیاد میشه و از زمانش بهتر استفاده میکنه. برای همین جریان باید یه تشکر ویژه از خواهرم بکنم. اینطور نیست؟

حالا که مادرمون گیر داده دوباره؛ که اسم یه نفر رو بفرسته توی صفحه دوم شناسنامه مون؛ ما شدید رفتیم تو فکر که چرا دختری پیدا نمیشه که شاهرگمونو براش بزنیم. یا نمی دونم بگیم اگه اینو بمون ندادن خودم و میکشم و ازین جواد بازیا.

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

حالا موندیم چیکار کنیم؟

خواهرمون میگه مگه میشه یه جوون کسی رو تو ذهنش نداشته باشه.

پ ن: راستش دیگه خودم هم از تنهایی خسته شدم.

پ ن2: الان دیگه هم براشون کلاس نذاشتم که بابا کی زن میگیره و ...

پ ن 3: فکر کنم مادرمون هم اندازه گوشامون رو گرفته بوده و مطمئن بوده که دیگه این دفعه مخالفتی نیست و بالاخره بعد از 3 – 4 سال دیگه ما هم راضی شدیم.

پ ن۴: شیخ حقگو  را هم ببینید.

            تا اطلاع ثانوی از ارائه کمکهای مالی(بلاعوض و با عوض)، قرض و ضمانت معذوریم. لطفا سوال نفرمائید.

پ ن: منظور از اطلاع ثانوی می تواند تا ابد باشد.

پ ن2: بلاگرولینگ هم هک شده.

پ ن۳: شیخ حقگو  را هم ببینید.

آقا خواهش میکنم اگه کار تزریقی چیزی داشتین به یه نفر معتمد مراجعه کنید و گرنه مثل شیخ بعد از چهار روز هنوز هم میلنگید.

پ ن: موسیقی وبلاگ را فراموش نکنید ضمن اینکه شیخ حقگو  را هم ببینید.

من ادم بهشتیم اما در این سفر

حالی اسیر عشق جوانان مهوشم

همیشه لازم نیست خودت تلویزیون نگاه کنی تا بفهمی چه مزخرفاتی پخش می کنن. وجود یه همکار شستشو داده شده کفایت می کنه و اون هشت ساعت تعریف کامل برنامه های تلویزیون و اگه بدونه که علاقه مند به سیاست هم هستی که دیگه تحلیلها و ....

نمونه اش همین تحلیلهایی که در مورد سفر اقای پرزیدنت به نیویورک بوده مثلا توجه کنید چی گفتن:

شبکه های آمریکا توی مدت سخنرانی احمدی نژاد همش داشتن فیلم 300 رو پخش میکردند از شب تا صبح حتی یه لحظه هم پیام بازرگانی پخش نکردن که تمرکز بینندگانشون از دست نره.

سخنان احمدی نژاد نمیدونم وجدان مردم دنیا رو بیدار کرد و ...

گفتم بابا تو فکر میکنی توی امریکا هم مثل اینجا 5 کانال دولتی هست و دیگه هیچ شبکه ای نیست و ماهواره هم غیر قانونیه؟

اونجا توی هر ایالت –به جز شبکه های سراسریشون- حداقل 10-20 تا شبکه خصوصی هست و که این رو در تعداد ایالتهای امریکا هم که بکنی که فکر کنم چیزی در حدود 50 تا باید باشن میشه 500 تا شبکه و اصلا با عقل جور در میاد 500 شبکه همزمان یه فیلم رو نشون بدن؟

من احتمال می دم که مشاورین احمدی نژاد مجموعه شبکه های مولتی ویژن رو نگاه می کردن که چندتا فیلم رو باهم توی یه هفته پخش میکنه همش همینارو پخش میکنه البته اونها هم شبا که -18 پخش میکنن شانس اوردیم نگفتن بخاطر احمدینژاد فیلم س ک س ی پخش میکردن/

بعدشم وجدان توی خود این اقا خفته است می خواد وجدان کیو بیدار کنه؟

یه اماری یکی از بچه ها می گفت که از سخنرانیش توی سازمان ملل بوده که نمیدونی هشتاد و چند درصد لغاتش عربی بوده و چندبار اسم کجا رو برده و چند بار چی گفته نکته جالبش این بود که اسم ایران کمتر از همه بوده و در مورد ایران کمتر از همه جا صحبت کرده!!!

بازم میخواستم بگم دیدم داره طولانی میشه خلاصه اش کردم. اینا رو که به رفیقمون گفتیم دیدیم که رفته تو فکر اخه بنده خدا ادعای تیزهوشی و ایناش میشه دیر فهمید چه کلایی سرش رفته...

پ ن: شیخ حقگو  را هم ببینید.

سر کار بحث روز قدس شد، هر کی یه چیزی گفت و نوبت ما شد که بگیم البته نظر من برای همه روشن بود اما دوباره می خواستن بدونن.

چو دانی و پرسی سوالت خطاست

خوب البته سوال اونها خطا بود جواب من که نمی تونست خطا باشه پس من هم جواب دادم.

گفتم تا ببینیم دلیل ازین کار چی باشه؟ اگه حمایت از مظلومای دنیاست که مظلومترینها خودمونیم که همه جوره دارن بهمون ظلم میکنن

۲. اگه حمایت از مسلموناس که بازم ما خودمون به عنوان مسلمان نیازمند حمایت هستیم و اونها هم تنها مسلمونایی نیستند که تحت ظلمند چرا از مسلمونای چچن دفاع نکنیم؟

تازه مسلمونای خودمون توی استانهای مرکزی و جنوب شرقی شرایطشون به مراتب بدتر از اونهاست. نمی دونم تا بحال به کرمان و سیستان رفتین شهرهای جیرفت و کهنوج و دیدن بم البته کانون توجه بوده یه خورده اوضاعش از بقیه بدتره ولی همونم باز داغونه. تصور جوناشون از زندگی چیه؟ یکی بیاد به درد اینها برسه.

فقط کافیه یه نگاه به شبکه های لبنانی و عربی بندازی تو شرایطی که ما خودمون رو برای اونا میکشدیم اونا همش شو و رقص و اواز... خوشی بوده نمونه بارزش همون زمان جنگ 33 روزه.

بعدشم شرایط فلسطینیا خیلی بهتر از ما هم هست.

توی جبهه داری می جنگی تمام حواست به دشمنای روبرو و اطرافته اما اولین تیری که تو رو از پا می ندازه از پشت سر بوده و از کسی که بیشترین اعتماد رو بهش داشتی.

در دنیا کسی هست که بشه بهش اعتماد کرد؟

پ ن: شیخ حقگو  را هم ببینید.